Matka Elżbieta Róża Czacka żyła w latach 1876–1961. Straciwszy wzrok w wieku dwudziestu dwóch lat, zajęła się pomocą niewidomym. Założyła Towarzystwo Opieki nad Ociemniałymi, a następnie Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża. Rehabilitację osób niewidomych łączyła z nauczaniem o chrześcijańskim przyjęciu cierpienia. Tak powstało i trwa do dziś Dzieło Lasek.Tak nazywamy wszystkie przedsięwzięcia, materialne i duchowe, które pozostawiła po sobie Matka Elżbieta i jej współpracownicy. W Laskach, wsi położonej na północ od Warszawy, na skraju Puszczy Kampinoskiej, znajduje się Ośrodek Szkolno-Wychowawczy dla Dzieci Niewidomych. Prowadzi go Towarzystwo Opieki nad Ociemniałymi w ścisłej współpracy ze Zgromadzeniem Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża. Mieszczą się w nim różne typy szkół, od przedszkola zaczynając, oraz internaty mogące pomieścić ponad dwustu pięćdziesięciu wychowanków.

Laski to także ośrodek życia religijnego. Znajduje się tam kaplica, domy sióstr, a w miejscowym Domu Rekolekcyjnym odbywają się rekolekcje zarówno indywidualne, jak i zbiorowe.

Matka Czacka uważała, że jedynie wiara może dać niewidomemu możność pełnego przyjęcia kalectwa, nie tylko jako krzyża, ale także jako daru Bożego. Była przekonana, że musi to iść w parze z jego rehabilitacją i jest nawet od niej ważniejsze. Obejmowała także swoją troską „niewidomych na duszy” – ludzi dalekich od Boga, o oczach zamkniętych na prawdę i dobro, załamanych, wątpiących, nierozumiejących sensu cierpienia.

 

Wikipedia Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek TOnO